Totaal aantal pageviews

14 november, 2016

November somber

November. Levenden gaan dood en doden worden herdacht. Het is dan grijs en somber maar hier schijnen de zon én de maan.







08 november, 2016

Gebroken en verloren

Toen er al wel iets gebroken was maar waarschijnlijk nog niets verloren.

Het oogt minder spectaculair vanuit het beneden standpunt maar het geeft toch een indrukje.

Nee, nee, niet langs hier, rechts vd rots bevindt zich het klimpad;


Net na onze afdaling startten deze mensen de beklimming.



Zou dit hem kunnen zijn. De mevrouw kijkt ernaar of is dat inbeelding ?



Deze man is de mijne, die ging halverwege (daar waar mijn hart iets harder ging bonzen, mijn keel verdroogde, mijn spieren en verstand verkrampten én waarschijnlijk mijn reeds twee dagen tevoren gebroken smartphone uit mijn zijzakje schoof) even op inspectie, het oogt weer minder spectaculair dan de werkelijkheid... 

Enfin, blij dat 'k beneden was en nooit meer naar boven hoefde, ontdekte ik dat mijn verlengstuk, zijnde mijn smartphone, onvindbaar was... Ojee, terug naar boven... 

31 oktober, 2016

November

Het kort af. Nog drie weken.

Zinneke heeft het na haar inspuiting bij dokter Bruno een week goed gedaan, helaas nu weer volop mankepootje. Arm schaap.

Het weer blijft het goed doen, niet meer zo zomers als de voorbije week maar toch flinke zonnige dagen, 24/25° C. 
De kotmadam kan er ook van genieten. (ook hiervan volgt er beeld en mss wel klank)




28 graden eind oktober

Warm, drukkend warm. Na een kleine week regen en veel nat lijkt het weer te zomeren.
De natuur is ook tot leven gekomen, veel beestjes met 6 en helaas ook met 8 poten maar ook de roodborstjes zijn in groten getale neergestreken én de slangen warmen zich op.
De ribbensalamanders opgevist en hun vrijheid weer gegeven.
Foto volgt in volgende post...


28 oktober, 2016

Van hot naar her...

... bijna sekteleden en een stel Engelse trienen dat wat ging tegenwerken.

Maandag, naar Mr. Bean's garage want vorige keer niet moeten betalen omdat we min of meer gezegd hadden dat we nog gingen terugkomen, enfin, de gas was toch op dus konden we dat combineren.
Om de tijd te doden in een dorp waar we eens ontbeten hebben op chips en cola een keer aan crème glace en cola/koffie gaan doen.

Onze wegen kruisten, niet enkel op de baan, ook bij Mr. Bean én tijdens ons gesnoep.
De juffrouw in kwestie had een aura van heb ik jou daar... of we 'Dingske' niet kennen, ze sprak zijn naam anders uit dan ik 'm gelezen had en dus viel hij niet meteen maar al vlug werd me duidelijk over wie we het hadden en met wie we te doen hadden want 'Mr. Dingske' bleek 'us'. Ze (zij en haar vriend) horen bij het gegeven. Een sekte mag ik het niet noemen maar het heeft er toch veel van weg, een meditatiecentrum met restricties m.b.t. bvb. onderbroekenzichtbaarheid, en laat mijn zomeruitrustingen nu net nogal wat prijsgeven ter hoogte van mijn zorgvuldig uitgekozen streepjes- dan wel bloemetjesonderbroeken, maar we moeten het allemaal niet zo strikt interpreteren, vertelde ze ons diep in de ogen kijkend met haar lichtgroene kijkers. Vriendelijke meid en ze doet vast geen vlieg kwaad, Mr. Dingskes verdient ze goed, met busladingen komen en gaan ze, de mediteurs.
En dat allemaal hier achter onze denkbeeldige hoek. Weten we weeral zie.

Volgende dag dus afspraak bij de dierenarts, ons mankepootje afleveren voor nazicht en terwijl met onze bolide ook naar het nazicht, althans dat was het plan. 
Mankepootje werd doorverwezen naar een andere dokter 40km verderop maar mocht zoals gewoonlijk nog even blijven terwijl wij onze boodschappen zouden doen, dit keer autocontrole inbegrepen. Helaas was dat buiten twee Engelse juffrouwen met een vuile tong maar vooral twijfelachtig verkregen rijbewijs gerekend. De baliemedewerkster/dierenverzorgster kende de werkgever van de ladies en kon deze overtuigen om de meiden te laten terugkeren en zich al dan niet er van te vergewissen dat de deuk in ons karretje wel degelijk paste in het uitsteeksel van hun Range Rover. 
Niet dus. Onmogelijk. Niks gevoeld, niks gezien, erger nog we verspilden hun tijd. De werkgeefster (die aan de telefoon redelijk had geklonken) kon zelf niet komen, die stuurde dus haar vent.
Een pedante kerel, groot ook en sterk denk ik, als ge daar nen trek van krijgt... Enfin, Mr. Wise Guy wist wel beter: "hoe komt het dat dit dezelfde kleur heeft als dit ?" (verwijzend naar een oude restauratie), wow ! die man was goed zeg. Een goochelaar was hij ook al, hij mat de hoogte van beide auto's op de plaats vd deuk en uitsteeksel maar slaagde er in dat te doen afwijken met wel een halve meter terwijl het zo klaar als een klontje was dat de driedimensionale puzzel klopte als een bus. En bla bla bla en bla bla. Fuck off. Hebben we niet gezegd maar dachten we wel. Zo oneerlijk mensen kunnen zijn, dat die trienen het niet gevoeld hebben wil 'k nog geloven maar de arrogantie van die man daar draait mijn maag van om. 'k Vraag me dan af of die kerel dat nu écht niet geloofde en dus zichzelf geloofde of die girls nadien toch nog een uitbrander heeft gegeven.

En dan moest die autocontrole nog gebeuren, met een kapotte voorlamp en een vieze deuk, dat zag er niet goed uit maar een geluk bij een ongeluk, de controleur was een mens van vlees en bloed en echt wel heel meegaand, wel even een nieuwe nummerplaat halen (zat eigenlijk wel id planning maar wegens omstandigheden dus niet gelukt in de tijd die we nog hadden) maar joepie: erdoor ! 

Dan poezezinneke weer opgepikt en naar dokter Bruno in ... ben 't ff kwijt... Platen, spuit en later ophalen.
Niet voor 't donker thuis en bijna niet gegeten, stressy dagske met naweeën.

Is inmiddels bijna twee weken geleden en onderhand toch wel stilaan uit ons systeem maar zo een toestanden knabbelen steeds weer een stukje af van het sowieso al afgebrokkelde geloof in de eventuele goedheid van onze soort.

En dan is er ons Zinneke nog... 

23 september, 2016

Zuur- en andere pruimen

Precies als ik nog geen twee uren tevoren bedacht dat 'de Alentejaan' of met uitbreiding 'de Portugees' (in zoverre we van 'de' kunnen spreken natuurlijk) toch een vriendelijk volk is krijgen we te maken met de vleesverworden tegenstelling.
Misschien een beetje plastisch uitgedrukt maar de uitbaatster van het Alentejaans-Twin-Peaks-meets-an-American-werewolf-in-London-café maakt geen gemoedelijke gevoelens los. 
Met mondhoeken die last hebben van de zwaartekracht stiefelt ze acher haar toog richting cola of andere zoetigheid waarmee we onszelf op een warme dag wel 's trakteren on the road. 
Wist ik op voorhand dat we 'de' stoeltjes vast niet zouden mogen verzetten (en terugzetten) dacht Samson haar hart te veroveren met een beleefde vraag daarover. 
"Nee !"
"Wat denken die Duitsers wel, dat ze zomaar mijn stoelen én mijn café mogen fotograferen." oppert ze, inmiddels terug gezeten, tegen haar gezelschap bestaande uit een man en vrouw van ongeveer haar leeftijd (ergens in de 60). 
De man heult oogrollend met de vijand, de vrouw schijnt het niet helemaal te snappen. S. gaat in discussie, ik lach het weg, sterker ik wuif nog bij het vertrek en prompt wuift de vrouw terug, een chao (ciao, da-aag) inbegrepen.
Ach ja, ik probeerde het te plaatsen in een brede context, er staan daar wel 's mobilhomes die misschien hun wc legen in haar prachtig maar niet zo welgeurend Frans pissijn, er komen vast Duitsers (en andere niet-ingezetenen) goedkoop een feestje bouwen of andere bezigheden botvieren met alle gevolgen vandien. 
Zo gaat dat, sommige landgenoten kunnen het zo verknoeien voor de goedmenende anderen, een universeel gegeven.

Hierover, wordt er een nieuw dak gelegd langs de ene kant (de Portugezen) aan de andere kant (de Britten) ging het leven met enige regelmaat zijn gang maar nu kunnen we er niet meer aan uit, we moeten nog wat roddels en weetjes zien te scoren. :)

Pruimentijd. Maar ons boompje is dood. :( 

18 september, 2016

Deathlines

We stellen deathlines. 
Eind november noordwaarts. H&V komen de honneurs waarnemen. 
Zinneke mankt al een hele poos, soms wat minder, soms gebruikt ze het pootje helemaal niet.
Anita miszag helemaal niks en wij eigenlijk ook niet aan de platen, maandag komt er nog een andere dokter eens kijken maar 'k vrees er wat voor. Niet fijn een gehandicapte poes achterlaten bij vreemden.

Die van hierover schijnen te gaan blijven.
Kinderen elke dag naar school. En wat burenroddels meegekregen. 
Het zij zo. 
Vlekje steekt elke dag haar middelvinger op. 

14 september, 2016

Regen

13 september, in de lage landen is 't puffen naar 't schijnt, hier hebben we onze eerste najaarsbui gehad. 't Moet 's nachts gebeurd zijn want 'k heb er niks van gemerkt maar de dag bleef koel met zo een 23° wegens een westenwindje, ook vandaag is 't nog afkoelen met ongeveer dezelfde temperaturen.

12 augustus, 2016

Twin Peaks - Brand

Twin Peaks meets an American werewolf in London... of zoiets.

...en toen vond ik de juiste woorden niet maar vooral ook de juiste foto's niet en dacht ik het maar 's over de belachelijk veel branden te hebben. Menselijke fouten ? ja sowieso bijna altijd, een auto of machine kan in brand vliegen, dat zijn ongelukken maar al te vaak zijn het vast gensters van een onvoorzichtige lasser of barbecuer, zelfs een stuk verloren glas is nergens zomaar van zichzelf terechtgekomen. Over de aller- allerslechtste soort mensen nog gezwegen, niet de ziekelijke pyromaan maar zij die alles in as leggen om een nieuw project te kunnen bewerkstelligen en zij die van overheidswege daar in meegaan, die moesten ze in de diepste kerkers opsluiten. Eén jaar en dan levenslange dwangarbeid in een boomkwekerij, brandwondencentrum of de wasserij van de brandweer.

Nog twee dagen in een grijze waas gezeten.


https://fogos.pt/#

08 augustus, 2016

39°

Vandaag zal het per uitzondering warmer zijn in Od. dan in Ou..

L = uitgefeest na een zwoele nacht.

Zweet en tranen.

Internet hapert.

Zinneke mankt soms.

Marcel hangt soms het beest uit tegen haar.

Beten. Muggen en Bicho vermelho (oogstmijt).

Zweet en tranen.


29 juli, 2016

Terug stilte...

...op den berg.

Twee dagen achter elkaar volk over de vloer, da's veel. 

West-Vlamingen, al dan niet met wat Wit-Russisch of Antwerps bloed, id meerderheid. 
Chips, guacamole, cola, wijn, olijven, gin/tonic, veel eten, veel eten en veel bijgerechten, 't kon ni op, 't is te zeggen, 't kon wel op want 't is op.
De temperaturen deden ook hun best, zowel in hoogte als in laagte maar ook in redelijkheid. 
Van om en bij de 38 zonder wind naar -17 (voor mij de vriesgrens) en een zachte dag van net boven de 30°; het zwembad levert dienst.
Wandelen is niet iedereen gegeven dus wordt er wel 's gezeurd (of gezaagd in mensentaal en dan zetten we die zaag bij een échte zaag en kunnen we (uit)lachen), de meerderheid heeft er echter van genoten. 
Onze jongste gaste verplicht uitkijkend voor alles en haar vader maar vooral voor de vergeetput toen ze de maan bleek te kunnen vangen. 

11 juli, 2016

Europees kampioen

Portugal. Europees kampioen.
In vanalles en nog wat.
Liedjes over huizen en vensters.
Bruggen bouwen.

Aantal Ronaldo's
én
Voetbal !

Proficiat Portugal en Portugezen, geniet ervan.

Alvorens de toch niet écht boeiende match begon onze eerste duik (duikje) in het zwembad (zwembadje) genomen.
Zo lauwwarm. Lekker.
Plons.

07 juli, 2016

Druppels en springende spinnen

Moh, dikke druppels.
Dikke druppels. Meer niet. In de verte hing er nochtans een veelbelovende wolkenpartij, met gerommel en al.
Ginder een regengordijntje, daar ééntje, ginder nog één maar wij wij kregen wat druppels.

Veel erger zijn die joekels van spinnen, springende joekels eeeeeeek !
Durf hier niks vast te pakken of aan te raken want het krioelt ervan. 'k Wil veel hagedissen en vogeltjes maar die zijn dan weer vogel voor de kat. Grmpfff. 
Nochtans veel vlaamse gaaien op bezoek na het omploegen van ons land, lekkere hapjes onder de olijfboom trekken hen aan, ze zijn ook veel minder schichtig de laatste dagen, zelden een vlaamse van zo dichtbij zo lang kunnen waarnemen. 

Morgen een hele aanhanger afval gaan afzetten.

01 juli, 2016

De machine

Beetje veilig maken tegen de branden, een wegje aanleggen naar de Horta en een plaatsje voor de woonwagen creëren. Oh ja een barrage mss ook nog.


Jammer dat er ook zoveel moet sneuvelen dat niet per se moest sneuvelen.

29 juni, 2016

Machine en soep

Het omliggende land is weer helemaal omgeploegd. Voor de kurkpellers maar ook tegen de branden.
Branden.
Nog geen rookpluimen gezien dit jaar, de temperaturen en de droogte zijn dan ook nog niet van die aard geweest maar het blijft sowieso wel oppassen geblazen, de kattenbakjes staan altijd klaar. Zou nog wat geven mocht het ooit zover komen, 'k mag er niet aan denken. We hopen dat de domme, onhandige of ronduit slechte mensen een zomertje lang opgesloten worden.
Siësta hier naast mij. Straks weer rugpijn want die kronkel waarin hij ligt...

Wortel-cocossoep:

Een pak wortelen (of pekes zo gij wilt), schillen, in stukjes snijden en zacht koken in water met een kruidenblokje.
Een grote ui in stukjes snijden en lichtjes bakken
7/8 tenen look en een duimpje gember in stukjes ook een beetje malser laten worden in de pan (niet aanbakken)
3/4 van een blik cocosmelk toevoegen
Mix alles heel goed (eventueel door een zeef halen)
Afkruiden met cayennepeper, zwarte peper en een snufje zout.
Opeten